مقدمه: شکستگی کلاویکل از آسیب‌های شایع کمربند شانه‌ای است، در حالی که دررفتگی مفصل استرنوکلاویکولار (SC) شیوع بسیار کمی دارد. وقوع همزمان این دو آسیب، به‌ویژه پس از تروماهای کم‌انرژی، نادر بوده و ممکن است تشخیص آن به تأخیر بیفتد.

معرفی بیمار: بیمار خانم ۲۲ ساله‌ای بود که در اثر زمین‌خوردن غیرهم‌تراز و افتادن روی شانه راست دچار درد شد. بیمار ابتدا به‌مدت دو هفته تحت درمان غیرجراحی قرار گرفت، اما به‌دنبال تداوم درد و ناپایداری، جهت درمان جراحی ارجاع شد. بررسی‌های تصویربرداری شکستگی میدشفت کلاویکل راست همراه با دررفتگی قدامی مفصل استرنوکلاویکولار را نشان داد.

درمان و پیامد: جراحی شامل فیکساسیون شکستگی کلاویکل با پلاک DCP و تثبیت مفصل استرنوکلاویکولار با انکور سوچور سایز ۳ (Marcomed) انجام شد. سیر پس از عمل بدون عارضه بوده و نتایج بالینی و رادیولوژیک رضایت‌بخش بود.

نتیجه‌گیری؛ در بیماران مبتلا به شکستگی کلاویکل با درد پایدار شانه، بررسی دقیق مفصل استرنوکلاویکولار ضروری است. درمان جراحی انتخابی می‌تواند منجر به بازگرداندن پایداری کمربند شانه‌ای شود.